«پاتوق کتاب» رو تعطیل کردن. دیروز رفتم هزار و یک شب نبودنت رو تو راهروِ ادبیات ایرانش تازه کنم و اول قصههای شهرزاد بنویسم «تو ای تبار گمشده، کجای قصه ماندهای؟» که دیدم نیست. مثه تو که نیستی. گفتن ن

گاهی از خاطراتمون طناب دار میبافم و خودمو از درخت نبودنت حلق آویز میکنم. این مازوخیسم داره روحمو میخراشه. حتم دارم از نوشتههای این قلم هرزه فهمیدی که آخرامه. منی که یه روزی واست نوشتم «چشمانت گواه م